جمهورى اسلامى به "تبعيض قومى و زبانى" متهم شد
"كانون مبارزه با نژادپرستی و عرب ستیزی در ايران" اعلام موجوديت كرد
تصویری از یک تظاهرات اعتراضی مردم عرب در اهواز
دبى – العربيه.نت
يك تشكل جديد سياسى – فرهنگى از سوى تعدادى از فعالان عرب ايرانى اعلام موجوديت كرد. اين تشكل ضمن متهم ساختن نظام جمهورى اسلامى ايران به ادامه سياست هاى تبعيض آميز و نژادپرستانه حكومت شاهنشاهى پهلوى، اعلام كرده است كه خود را از "کمک فکری و همیاری قلمی و عملی سایر هموطنان ایرانی و نیز انساندوستان جهان" بى نياز نمى داند.
اين تشكل كه از چندى پيش نيز حضور عملى خود را در تحولات فكرى، سياسى و فرهنگى ايرانيان و فعاليت هاى رسانه اى روشنفكران عرب ايرانى نشان داده نام «کانون مبارزه با نژادپرستی و عرب ستیزی در ایران» را براى خود برگزيده است.
در بيانيه اعلام موجوديت اين كانون تاكيد شده است كه "کوشش های مستمر حکومت های مختلف ایران برای تغییر بافت جمعیتی عرب های این منطقه، کوشش های جنایتکارانه ای است که طی هشت دهه گذشته به شکل های گوناگون صورت گرفته است".
بيانيه اين كانون عربى ايرانى ضمن اشاره به اينكه قوانین بین المللی چنين كوشش هايى را با عنوان "جنایت و پاکسازی فرهنگی و قومی" محكوم می کند، توضيح داده است كه "اکثریت شهروندان عرب ایرانی سودایی جز همبستگی ملی و پیشرفت کشور خود را ندارند و البته این امر را در سایه دموکراسی و حقوق بشر ممکن می دانند".
کانون مبارزه با نژادپرستی و عرب ستیزی در ایران ضمن اشاره به نامهاى تاريخى "اهواز يا عربستان" براى استانى كه اكنون خوزستان خوانده مى شود، به گونه اى ظريف به اتهامات تهران عليه قوميتها و بويژه عربهاى ايران پاسخ داده و ابراز عقيده كرده است كه مردم اين منطقه "مسئول امور عرب های خارج از ایران نیستند."
در اين بيانيه كه در تاريخ 24 ماه مه جارى منتشر شده آمده است: "ما عرب های ایرانی گرچه حدود هشت درصد جمعیت ایران را تشکیل می دهیم و بر دریایی از نفت زندگی می کنیم اما در دریایی از فقر و تهیدستی به سر می بریم."
بيانيه مذكور كه امضاى چند تن از فعالان رسانه اى و فرهنگى - سياسى جامعه عرب ايران را در ذيل خود دارد به اين نكته اشاره مى كند كه زمان برآمدن خاندان پهلوی در ایران "سرآغاز روزگاری سیاه برای همه مردم، به ویژه خلق های غیرفارس بود".
سپس مى افزايد: "ممالک محروسه ایران" جای خود را به "کشور شاهنشاهی ایران" داد واندیشه مبتنی بر "زبان واحد، نژاد واحد و ملت واحد" جای تنوع ملی، قومی و زبانی را گرفت".
امضا كندگان ابراز عقيده كرده اند كه "طی هشتاد و پنج سال گذشته - به استثنای برخی دوره های کوتاه – زبان و فرهنگ و تاریخ مردمان غیرفارس در معرض یورش باستان گرایان و نژادپرستان قرار گرفته است. در واقع دگرستیزی، وبیش از همه، عرب ستیزی به بخشی از سیاست و ایدیولوژی شاهان پهلوی و سیاستمداران وابسته به حاکمیت – و برخی از فرهنگمداران و سیاستمداران مخالف رژیم - بدل گردید".
بيانيه به سقوط نظام "ممالك محروسه" و اتحاد داوطلبانه يا همدلانه بر اثر سياست هاى تك بعدى رضا شاه اشاره مى كند و مى افزايد: "این مردم که در سال ۱۹۲۵ م (۱٣۰۴ ش) حاکمیت سیاسی خود را از دست دادند به هدفی بی دفاع برای یورش قلم های زهرآگین عرب ستیز بدل شدند. در پی این سیاست ها، عرب های اهواز (عربستان ایران) در معرض امواج پیاپی پاکسازی قومی و فرهنگی قرار گرفتند".
بيانيه کانون مبارزه با نژادپرستی و عرب ستیزی در ایران مى گويد: "پاسخ حاکمان جمهوری اسلامی ایران به هر عرب اهوازی خواهان تدریس زبان عربی در مدارس ابتدایی و نشر مطبوعات و داشتن رسانه های عربی و برابری سیاسی و فرهنگی، چیزی جز گلوله و زندان نبود".
هیات موسس "کانون مبارزه با نژاد پرستی و عرب ستیزی در ایران" بر اساس بیانیه این تشکل بدین ترتیب اعلام شده است :" یوسف عزیزی (بنی طرف)، جابر احمد، حسین حردان، موسی مزیدی، اسکندر سواری، جمیل وادی، کاظم مجدم، نوری حمزه، عبدالهادی طرفی، عمار تاسایی، طاهر حلمی زاده و کوثر آل علی (محمره ).
اين تشكل كه از چندى پيش نيز حضور عملى خود را در تحولات فكرى، سياسى و فرهنگى ايرانيان و فعاليت هاى رسانه اى روشنفكران عرب ايرانى نشان داده نام «کانون مبارزه با نژادپرستی و عرب ستیزی در ایران» را براى خود برگزيده است.
در بيانيه اعلام موجوديت اين كانون تاكيد شده است كه "کوشش های مستمر حکومت های مختلف ایران برای تغییر بافت جمعیتی عرب های این منطقه، کوشش های جنایتکارانه ای است که طی هشت دهه گذشته به شکل های گوناگون صورت گرفته است".
بيانيه اين كانون عربى ايرانى ضمن اشاره به اينكه قوانین بین المللی چنين كوشش هايى را با عنوان "جنایت و پاکسازی فرهنگی و قومی" محكوم می کند، توضيح داده است كه "اکثریت شهروندان عرب ایرانی سودایی جز همبستگی ملی و پیشرفت کشور خود را ندارند و البته این امر را در سایه دموکراسی و حقوق بشر ممکن می دانند".
کانون مبارزه با نژادپرستی و عرب ستیزی در ایران ضمن اشاره به نامهاى تاريخى "اهواز يا عربستان" براى استانى كه اكنون خوزستان خوانده مى شود، به گونه اى ظريف به اتهامات تهران عليه قوميتها و بويژه عربهاى ايران پاسخ داده و ابراز عقيده كرده است كه مردم اين منطقه "مسئول امور عرب های خارج از ایران نیستند."
در اين بيانيه كه در تاريخ 24 ماه مه جارى منتشر شده آمده است: "ما عرب های ایرانی گرچه حدود هشت درصد جمعیت ایران را تشکیل می دهیم و بر دریایی از نفت زندگی می کنیم اما در دریایی از فقر و تهیدستی به سر می بریم."
بيانيه مذكور كه امضاى چند تن از فعالان رسانه اى و فرهنگى - سياسى جامعه عرب ايران را در ذيل خود دارد به اين نكته اشاره مى كند كه زمان برآمدن خاندان پهلوی در ایران "سرآغاز روزگاری سیاه برای همه مردم، به ویژه خلق های غیرفارس بود".
سپس مى افزايد: "ممالک محروسه ایران" جای خود را به "کشور شاهنشاهی ایران" داد واندیشه مبتنی بر "زبان واحد، نژاد واحد و ملت واحد" جای تنوع ملی، قومی و زبانی را گرفت".
امضا كندگان ابراز عقيده كرده اند كه "طی هشتاد و پنج سال گذشته - به استثنای برخی دوره های کوتاه – زبان و فرهنگ و تاریخ مردمان غیرفارس در معرض یورش باستان گرایان و نژادپرستان قرار گرفته است. در واقع دگرستیزی، وبیش از همه، عرب ستیزی به بخشی از سیاست و ایدیولوژی شاهان پهلوی و سیاستمداران وابسته به حاکمیت – و برخی از فرهنگمداران و سیاستمداران مخالف رژیم - بدل گردید".
بيانيه به سقوط نظام "ممالك محروسه" و اتحاد داوطلبانه يا همدلانه بر اثر سياست هاى تك بعدى رضا شاه اشاره مى كند و مى افزايد: "این مردم که در سال ۱۹۲۵ م (۱٣۰۴ ش) حاکمیت سیاسی خود را از دست دادند به هدفی بی دفاع برای یورش قلم های زهرآگین عرب ستیز بدل شدند. در پی این سیاست ها، عرب های اهواز (عربستان ایران) در معرض امواج پیاپی پاکسازی قومی و فرهنگی قرار گرفتند".
بيانيه کانون مبارزه با نژادپرستی و عرب ستیزی در ایران مى گويد: "پاسخ حاکمان جمهوری اسلامی ایران به هر عرب اهوازی خواهان تدریس زبان عربی در مدارس ابتدایی و نشر مطبوعات و داشتن رسانه های عربی و برابری سیاسی و فرهنگی، چیزی جز گلوله و زندان نبود".
هیات موسس "کانون مبارزه با نژاد پرستی و عرب ستیزی در ایران" بر اساس بیانیه این تشکل بدین ترتیب اعلام شده است :" یوسف عزیزی (بنی طرف)، جابر احمد، حسین حردان، موسی مزیدی، اسکندر سواری، جمیل وادی، کاظم مجدم، نوری حمزه، عبدالهادی طرفی، عمار تاسایی، طاهر حلمی زاده و کوثر آل علی (محمره ).
